De eerste snaar synthesizer ik me goed herinner was de Mellotron zoals te horen op de vroege Moody Blues en King Crimson records.   Dit zou zijn geweest rond 1968.   Natuurlijk is de Mellotron is geen synthesizer op alle.   Het speelt ingenieus terug tape loops als een gigantische cassettedeck.  

Er zijn twee manieren om het mengen van de Mellotron: een waar het zweeft over het gehele sonische landschap en een tweede, meer subtiele variatie waar het gewoon is een ander lokaal instrument.   King Crimson geeft illustratieve voorbeelden van beide technieken.   De eerste twee platen "In het Hof van de Crimson King" en "In het kielzog van Poseidon" voorzien van de overkoepelende Mellotron.   Overwegende dat de veel-belasterde "Islands" zijn aanwezigheid in het geluidsveld wordt aanzienlijk verminderd, wordt het uit het midden gepand zonder veel reverb en het in principe zit in een hoek bemoeien haar eigen bedrijf.  

Deze twee tegengestelde filosofieën doordringen veel latere denken over het onderwerp.   Het merendeel van de gevreesde "pad" achtergronden op 1980 records zijn breed stereo-installatie met verschillende niveaus van dynamische differentiatie.   Als gevolg daarvan de neiging om de mix domineren.   Ze zijn meestal uninventive en muzikaal disinteresting.   Bijna zonder uitzondering een beter gebruik voor pads is als ze worden opgenomen droog, in omvang gereduceerd en aan de zijkant.

Ik herinner me het zien van The Strawbs in concert en ze daadwerkelijk werden met behulp van twee Mellotrons, die ook toen leek het een beetje veel.

Robert Fripp eenmaal geofferd om te verkopen mij zowel van de originele King Crimson Mellotrons.   Hij zei dat ze zaten in de opslag en niet veel gebruikt.   Ik vertelde hem dat ik dacht dat hij zou moeten krijgen bezig met hen.   Hoewel hij graag schuwen dat een deel van zijn carrière waren ze een integraal onderdeel van zijn muzikale bestemming.

Voor een tijdje had ik een rek van Mellotron tapes die waren speciaal opgenomen voor Black Sabbath. Ik heb ze gekocht van Peter Forrest in een VEMIA veiling. Ik vraag me af waar ze ging naar.

De volgende snaar synthesizer Ik herinner me nog helder was de Freeman String Symphonizer.   Dit zou zijn rond 1973.   De Peter Sinfield record "Stillusion" gevangen mijn verbeelding met zijn prachtige muziek en suggestieve teksten.   De Freeman was een van de belangrijkste elementen in de muzikale presentatie.   Zelfs nu als ik luister naar dat record ben ik direct vervoerd naar een specifiek moment in ruimte en tijd.   Muziek een capaciteit voor het bekrachtigen van textuur op een manier die geen zin heeft.   De Freeman heeft een zoete, bijna verleidelijke geluid.   Men kan manipuleren van de controles voor nagalm, sustain en animatie in real time, zoals het spelen van de dissel op een B3.   Ik hoor vertellen dat de uitvinder Ken Freeman was een van de weinige toenmalige hedendaagse muzikanten die goed kon spelen, en niet alleen zitten werkeloos houden van akkoorden, maar de interactie met het instrument als hij optrad.

Toen kwam een ​​groot aantal anderen, met inbegrip van de Logan String Melody en de ARP String Ensemble (dit laatste deelnemer in de string synthesizer Demolition Derby vrij veel die nog in functie positie tijdens de latere jaren 1970 en tot ver in de jaren 1980).   Hier is een foto met alle drie van hen opgezet, wat zorgt voor een formidabele combinatie.   We zouden heb ook een Mellotron M-400 ook, maar vanuit een logistiek oogpunt was het al te ontmoedigend.

stringsynths1

stringsynths2

stringsynths3

Al deze instrumenten nu min of meer achterhaald zijn voor iedereen, maar liefhebbers.   Samplers zoals de Akai S1100 en de Kurzweil K2000R nam het over van ongeveer een decennium uit de vroege jaren 1990 tot de vroege jaren 2000.   Mike Pinder (van de Moody Blues) bracht een sample cd van Mellotron geluiden in AKAI S1100, dat was erg leuk.   Op de hielen van de samplers kwam een ​​horde van het monster spelers ("ROMplers") van Roland, E-Mu, Yamaha, Korg en anderen.   Ze gevangen en string synthesizer geluiden behouden met wisselend succes.   Nu het gebied wordt gedomineerd door VST-instrumenten zoals de GForce Virtual String Machine, die alles bij elkaar is indrukwekkend.   Het is verbazingwekkend hoe al die geluiden kunnen leven op een kleine glimmende dvd en dan tot leven komen in een programma als Logic.

Geen van hen echter op afstand klinken als de real thing.

2 antwoorden dusver ↓

Laat een bericht achter