Ο πρώτος συνθέτης σειρά θυμάμαι ήταν η Mellotron ως ακούσει σχετικά με την έγκαιρη Moody Blues και ο βασιλιάς αρχεία Crimson. Αυτό θα ήταν γύρω στο 1968. Φυσικά το Mellotron δεν είναι ένα synthesizer καθόλου. Παίζει έξυπνα πίσω βρόχους ταινία σαν ένα γιγαντιαίο κασετόφωνο.
Υπάρχουν δύο τρόποι για την ανάμειξη των Mellotron: μία όπου αιωρείται πάνω από ολόκληρο το ηχητικό τοπίο και μια δεύτερη πιο λεπτή παραλλαγή όπου είναι απλά ένα άλλο τοπικό όργανο. King Crimson παρέχει επεξηγηματικά παραδείγματα των δύο τεχνικών. Δύο πρώτα τα αρχεία της, «στο Δικαστήριο των Crimson King" και "Στον απόηχο του Ποσειδώνα» χαρακτηριστικό του γενικότερου Mellotron. Ότι, με τόσο επικρίθηκε από πολλούς-«Νησιά» παρουσία της στο ηχητικό πεδίο μειώνεται σημαντικά, είναι φιλτραρίστηκε off-κέντρο, χωρίς πολύ reverb και κάθεται βασικά σε μια γωνιά φύλαξη των παιδιών, την επιχείρησή του.
Αυτά τα δύο αντίθετων φιλοσοφιών εισχωρούν πολύ μετέπειτα σκέψη σχετικά με το θέμα. Τα περισσότερα από τα επίφοβη φόντα "μαξιλάρι" για την δεκαετία του 1980 οι εγγραφές ευρύ στερεοφωνικό με διαφορετικά επίπεδα της δυναμικής διαφοροποίησης. Ως αποτέλεσμα έχουν την τάση να κυριαρχούν στο μίγμα. Συνήθως είναι uninventive και μουσικά disinteresting. Σχεδόν χωρίς εξαίρεση, μια καλύτερη χρήση για τα μαξιλάρια είναι όταν και εφόσον καταγράφονται ξηρά, μειώνονται σε μέγεθος και παρουσιάζονται στο πλάι.
Θυμάμαι που έβλεπα Η Strawbs σε συνεννόηση και τι ήταν στην πραγματικότητα με τη χρήση δύο Mellotrons, η οποία ακόμα και τότε έμοιαζε λίγο πολύ.
Robert Fripp μια φορά προσφέρθηκε να μου πουλήσει τα δύο από τα πρωτότυπα βασιλιά Mellotrons Crimson. Είπε ότι κάθονταν στην αποθήκευση και να μην πάρει πολύ χρήση. Του είπα ότι νόμιζα ότι θα πρέπει να πάρει απασχολημένος μαζί τους. Ακόμα κι αν του αρέσει να αποφεύγουν αυτό το μέρος της καριέρας του ήταν αναπόσπαστα με μουσικές το πεπρωμένο του.
Για μια στιγμή είχα ένα ράφι της Mellotron ταινίες που ήταν παραγγελία που καταγράφεται για Black Sabbath. Μου τα είχε αγοράσει από τον Peter Forrest σε μια δημοπρασία VEMIA. Αναρωτιέμαι πού πήγαν μακριά στο.
Η επόμενη σειρά synthesizer θυμάμαι με σαφήνεια ήταν η Freeman String Symphonizer. Αυτό θα ήταν γύρω στο 1973. Ο Peter Sinfield ρεκόρ "Stillusion" συνέλαβε τη φαντασία μου με όμορφη μουσική και στίχους υποβλητικό. Ο Freeman ήταν ένα από τα βασικά στοιχεία στη μουσική παρουσίαση του. Ακόμα και τώρα, όπως έχω ακούσει ότι καταγράφουν είμαι αμέσως μεταφέρονται πίσω σε μια συγκεκριμένη στιγμή στο χώρο και το χρόνο. Η μουσική έχει την ικανότητα να ενεργοποιήσει την υφή με έναν τρόπο που κανένα άλλο νόημα έχει. Η Freeman έχει μια γλυκιά, σχεδόν νοσταλγική ήχο. Κάποιος μπορεί να χειριστεί τα στοιχεία ελέγχου για αντήχησης, διατήρηση και animation σε πραγματικό χρόνο, όπως το παιχνίδι της έλξης σε B3. Ακούω πω ότι εφευρέτης του Ken Freeman ήταν ένας από τους λίγους τότε σύγχρονους μουσικούς που θα μπορούσε να παίξει σωστά, όχι μόνο κάθεται εκεί άπραγοι που κατέχουν χορδές, αλλά που αλληλεπιδρούν με το μέσο, όπως ο ίδιος εκτελείται.
Στη συνέχεια ήρθε μαζί και πολλοί άλλοι, συμπεριλαμβανομένου του Melody String Logan και το σύνολο εγχόρδων ARP (αυτό το τελευταίο εισερχόμενος στο συνθεσάιζερ ντέρμπι κατεδάφισης χορδή λίγο πολύ παραμένουν στη θέση τους μετά την καθ 'όλη τη δεκαετία του 1970 και αργότερα και στη δεκαετία του 1980). Εδώ είναι μια εικόνα που δείχνει και τα τρία από αυτά που έχει συσταθεί, η οποία κάνει για ένα τρομερό συνδυασμό. Θα έχει συμπεριληφθεί ένας Mellotron M-400, καθώς, αλλά από τη σκοπιά της εφοδιαστικής ήταν πολύ τρομακτικό.
Όλα αυτά τα εργαλεία τώρα λίγο πολύ έχουν περιπέσει σε αχρηστία για όλα αλλά aficionados. Δειγματολήπτες όπως το AKAI S1100 και το Kurzweil K2000R ανέλαβε για περίπου μια δεκαετία από τις αρχές του 1990 για τις αρχές του 2000. Mike Pinder (των Moody Blues), κυκλοφόρησε ένα CD δείγμα Mellotron ήχους σε AKAI S1100 ότι ήταν πολύ ωραία. Στα τακούνια των δειγματοληπτών ήρθε μια ορδή των παικτών του δείγματος ("ROMplers") από την Roland, E-Mu, Yamaha, Korg και άλλα. Θα συλληφθεί και διατήρησε τους ήχους synthesizer εγχόρδων με διάφορους βαθμούς επιτυχίας. Τώρα το πεδίο κυριαρχείται από VST μέσα, όπως η GForce Machine String Virtual, το οποίο σε τελική ανάλυση είναι εντυπωσιακή. Είναι εκπληκτικό το πώς όλα αυτά τα ήχους μπορεί να ζήσει σε ένα μικρό λαμπερό DVD και στη συνέχεια να ζωντανεύουν σε ένα πρόγραμμα όπως το Logic.
Κανένα από αυτά όμως ήχο από απόσταση, όπως το πραγματικό πράγμα.
2 απαντήσεις μέχρι τώρα ↓
1 Mark Elliott / / 13 Απριλίου 2011 στις 12:51 μ.μ.
Σας ευχαριστούμε για την κοινή χρήση τη συλλογή σας από συνθέτες κλασικής σειράς. Είμαι λίγο μια λάτρης του αναλογικού χορδές τον εαυτό μου. Αγόρασα πρόσφατα ένα 1977-vintage Crumar ενορχηστρωτής (Multiman S) ότι είμαι έχοντας αποκατασταθεί. Η δική επίσης ένα 1979-vintage Performer Crumar. Για μένα η μεγαλύτερη χρήση των αναλογικών sysnthesis μουσική χορδές επειδή είναι τόσο αποτελεσματικό στη δημιουργία μια διάθεση. Η ιταλική μηχανές χορδών είναι "emo" μηχανές μοιάζει με κανένα άλλο.
2 Johannes / / 12 Οκτ. 2011 στις 15:07
Jolly καλό άρθρο! Συν ... φυσικά έχετε μια πιο εντυπωσιακή συλλογή από synths στοιχειοσειρών. Τυχαίνει να έχουμε μια Freeman Symphonizer, Korg Lambda, η Delta, η Trident + Polymoog 203α. Ελπίζω κάποια μέρα να αποκτήσουν, επίσης, μια μελωδία String Λόγκαν καθώς και η ARP Solina. Ευχαριστώ για την ιστορία και ένα κομμάτι της έμπνευσης!
Αφήστε ένα σχόλιο